مدرسه علمیه حضرت زینب سلام الله علیها آران وبیدگل

مكرّر به اهل بيت متوسّل بشويم كه ـ معاذ الله ـ كاري كه مصلحت نيست بكند كه كاري كه حكمت نيست بكند گاهي انسان با اصرار دعا مي‌كند و دعايش مستجاب نمي‌شود ما در دعاها و نيايش مصلحت آن است كه پيشنهاد ندهيم نگوييم خدايا فلان چيز را به ما بده براي اينكه ما نه از گذشته‌اي باخبريم نه از آينده‌اش باخبريم اين كار پايانش چه در مي‌آيد ما با اين كار چه مي‌كنيم اين كار با ما چه مي‌كند كه ما نمي‌دانيم گاهي گريه هم مي‌كنيم چنين كاري را مي‌خواهيم اين طرز دعا نيست بايد بگوييم خدايا آنچه خير ماست به ما عطا بكن ولي اگر پيشنهاد داديم يك امر خاصّي را خواستيم يقيناً اين دست بي‌ اجابت برنمي‌گردد اينكه گاهي وجود مبارك امام سجاد(سلام الله عليه) اين دست را كه به طرف خدا دراز مي‌شد گاهي مي‌بوئيدند گاهي مي‌بوسيدند گاهي به صورت مي‌گذاشتند در دستورهاي ديني هست كه دستي كه به طرف خدا دراز شد يقيناً خالي برنمي‌گردد يكي از سه كار را ذات اقدس الهي با دستِ دعاكننده انجام مي‌دهد اگر همان خواسته مصلحت بود كه همان را عطا مي‌كند اگر آن خواسته مصلحت نبود اين شخص گرفتار سيّئه‌اي بود سيّئه‌اي از سيّئات او را مي‌بخشد و اگر اهل سيّئه نبود حسنه‌اي بر حسنات او افزوده مي‌كند هيچ ممكن نيست دستي به طرف خدا دراز بشود «يا مَن لا يَخيب سائله» و خالي برگردد.